Bart Pol: “Ik zoek steeds een nieuwe uitdaging”

Bart Pol - Foto Gertjan Kooij

Bart Pol ontmoet ik in een rumoerig clubhuis. Het is dinsdagavond en er wordt vergaderd door de Stichting die het zwembad exploiteert. Tegelijkertijd vindt er een bijeenkomst plaats voor de ouders van een nieuwe jeugdgroep, de toekomst van UZSC. Ook het gesprek met Bart gaat voor een belangrijk deel over de toekomst, maar dan zijn toekomst als rechterhand van Willem-Wouter Gerritse. Bart heeft besloten zijn carrière een wending te geven en een nieuwe uitdaging aan te gaan. Zijn rode keeperscap hangt hij ‘voorgoed’ aan de wilgen. We blikken met Bart terug en vooruit.

Bart Pol speelde de afgelopen jaren in de herenselectie van UZSC. Robin van Galen vroeg hem het doel te bewaken tot de jeugd er klaar voor zou zijn. Dat zou ongeveer drie jaar duren. Bart vond het een interessante uitdaging om bij de ambitieuze Utrechtse hoofdklasser aan de slag te gaan en wist toen al hoe het zou aflopen. Daarom was het volgens hem betrekkelijk eenvoudig om geleidelijk aan een stapje terug te doen en binnen het team een nieuwe rol te gaan vervullen. Bart blijft bij UZSC, maar in de goal zullen we de koelbloedige keeper niet vaak meer zien. Als rechterhand van Willem-Wouter Gerritse, de opvolger van Robin van Galen, staat hij nu voor een nieuwe uitdaging: het creëren van een sterke selectie die zich kan meten met de top van het Nederlandse waterpolo.


Rechtdoorzee en relativerend
Als je Bart voor een belangrijke wedstrijd tegenkomt, merk je weinig van spanning. De 25-jarige keeper is de rust zelve. Beslist geen einzelgänger, zoals je misschien van een keeper verwacht. Hij is oprecht, rechtdoorzee, relativerend en een echte ‘team player’. Dat is Bart Pol ten voeten uit.
Bart begint zijn waterpololoopbaan bij de pupillen van de Aalscholvers in Almere. Zijn vader, broer, neven en ooms spelen allemaal waterpolo. Waterpolo wordt hem met de paplepel ingegoten. Zijn vader keept, maar voor Bart geen reden om ook te gaan keepen. Zijn team had geen vaste keeper daarom is Bart afwisselend speler en keeper. “Op een gegeven moment was ik de beste en vanaf dat moment lag ik vast in de goal”, zegt hij daarover. De appel valt niet ver van de boom.


Belangrijke voorbeelden
Op zijn veertiende vertrekt hij naar AZ&PC in Amersfoort. Daar treedt hij op zestienjarige leeftijd in het voetspoor van illustere voorgangers als Marc Nolting en Arie van de Bunt. De eerste vertrekt naar Nice en Bart kan zijn entree maken als vaste keeper van de selectie. Van de Bunt, die van 1986 tot en met 2005 bij AZ&PC speelde, wordt beschouwd als een van de beste Nederlandse waterpolokeepers en nam deel aan de Olympische Spelen van 1992, 1996 en 2000. Bart: “Je weet één ding zeker als je in het eerste van AZ&PC gaat spelen. Je doet het nooit beter dan Arie.” Beide mannen zijn tot op de dag van vandaag belangrijke voorbeelden voor hem.
Een ander groot voorbeeld is zijn keeperstrainer bij het Nederlandse team: oud-Oranje keeper Rob van Berkel. “Mijn vader legde de basis en onder Rob kon ik mij verder ontwikkelen. We hadden bovendien een goede band met elkaar. Zoiets blijft je je leven lang bij,” zegt hij daarover. 


Nooit de absolute held
De toon in Barts stem verandert en ook zijn ogen beginnen te twinkelen als hij uitlegt wat het keepersvak zo bijzonder maakt. Volgens Bart moet je als keeper het spel kunnen lezen. Je moet vooruit kunnen denken en de consequenties overzien van wat zich in het spel afspeelt. De keeper moet zijn team coachen. Soms moet hij rust in de ploeg brengen, maar soms ook de spelers opjutten. Dit omschrijft Bart als “een omgekeerde reactie”. Hij kon dat goed en dat is misschien wel de reden waarom hij ook aanvoerder was. Verder zegt hij over het keeperschap: “Als keeper kun je het verschil maken. Je kunt het spel maken of breken.” “Maar”, relativeert hij meteen, “als keeper word je nooit de absolute held. Dat is toch echt de speler die de laatste goal heeft gescoord.” 


KNZB-Beker
Ondanks zijn jeugdige leeftijd krijg je bij Bart de indruk dat hij alles wel zo ongeveer heeft meegemaakt. Dat heeft te maken met de wijze waarop hij over zijn sportverleden praat. Met de rust en de relativering van iemand die terugkijkt op een lange carrière. Als je hem zo hoort praten, kun je je haast niet voorstellen dat hij tegenslagen heeft gehad.
Toch zijn er zeker teleurstellingen. Zelf noemt hij de afloop van de play-offs dit seizoen. “Het is jammer dat het zo is gelopen”, zegt hij met enige spijt is zijn stem. “Ik had mijn waterpolocarrière liever anders afgesloten.” Toch ziet hij het vooral als een leermoment. “Wat we zien is dat de top vijf in Nederland naar elkaar is toegegroeid. Wil je op dat niveau winnen dan moet je voor elkaar door het vuur willen gaan. Je moet één team zijn en elkaar de bal gunnen.”
Maar er zijn ook successen. Tijdens het EJK in Istanbul in 2008 boekt hij met Jong Oranje een legendarische overwinning op top waterpololand Hongarije. Ook wint hij met UZSC de KNZB-Beker. Door zijn reddingen weet hij een persoonlijk stempel te drukken op het in de wacht slepen van deze belangrijke waterpoloprijs waarmee hij en zijn teamgenoten geschiedenis schreven. Het was de eerste keer dat UZSC in haar 101-jarige bestaan een prijs won van dit kaliber.


Adviserende en tactische rol
Bart beseft al jong dat er meer is dan alleen waterpolo. Dat was toen hij een schouderblessure opliep. “Deze blessure dwong mij na te denken over mijn toekomst. Waterpolo is een mooi spelletje maar je kunt er je brood niet mee verdienen.” Bart heeft zijn ambities verlegd naar een maatschappelijke carrière. Daarnaast heeft hij binnen de selectie van UZSC een nieuwe rol op zich genomen. Waterpolo is nu eenmaal zijn lust en zijn leven. Samen met Sander Vader staat hij hoofdcoach Willem-Wouter Gerritsen met raad en daad terzijde. Gedrieën maken ze zich sterk voor het creëren van een sterke selectie. 


Grootse toekomst
Volgens Bart is er voor UZSC in de Nederlandse waterpolocompetitie een grootse toekomst weggelegd. “Het is een vereniging die in mogelijkheden denkt. Het gaat daarbij om meer dan het investeren van duizenden euro’s. Kijk maar eens naar de wijze waarop het tijdelijke bad tot stand is gebracht … en welke vereniging heeft een dergelijk geweldig clubhuis?” Terwijl hij dat zegt, maakt hij met zijn arm een weids gebaar. “UZSC is een echte familievereniging met een topsportafdeling en het mooiste waterpolobad van Nederland. Wat wil je nog meer? Ik heb het hier naar mijn zin. We gaan er iets moois van maken.”
Bart ziet zichzelf niet zomaar weer als keeper in de goal liggen. “Mijn nieuwe rol zal veel van mij vragen. Als ik in een team speel dan als veldspeler en niet als keeper. Weet je? Ik zoek steeds een nieuwe uitdaging”, zegt hij zonder enige twijfel in zijn stem. Een kwartier later ligt Bart in het water en schiet met veel enthousiasme op de goal, waar hij nu eens een keer niet degene is die de ballen stopt.

Utrecht, 14 juli 2014

Nieuws overzicht